תמונות בעמוד
PDF
ePub

Singula qui, non Rerum ingens Systema tuentur,
Atque hodierna omnem cogunt in tempora scenam. 150
Advolat huc Furum turba omnis, et omnis Adulter ;
Hanc sibi perfugium petit ipse Sicarius aram. :-) ;

Scilicet ipse rato ftatuit Deus ordine Leges,
Quas temerare potest nemo; probus improbus an sit
Quid refert? nihil hîc rescindere Homuncio poffit, 1553
Nil mutare; suum servant res usque tenorem.

Dic mihi quas leges narras, quive iste fit ordo? Altera namque Homini est, animalibus altera Brutis ; Altera lex rerum Massæ rationis egenti.. .iii!

Est sua materiæ Gravitas ; hinc,“ non propria vi. 160. Attrahit, attrahitur; varios hinc incita motus Conficit, hinc ftat compages et machina Mundi.

Quid dicam quibus est vitæ fpirabile donum, Alituum genus an pecudes; An fæva ferarum Semina; foecundo vel quæ fovet ubere pontus? ....165. Non horum temere quivis sine lege vagátur ; Quin, live afflatu divinæ contigit auræ, Seu rationis habent quantum desiderat usus,'

His aliqua prodire tenus datur; En sibi folers.
Quisque parat victum ; fua tractat gnaviter arma; 170.
Atque edit foetus, atque esca nutrit amica .
Quos peperit, prodeft teneris dum cura parentum.
Hic labor, hæc vitæ est omnis dulcedo; nec ultra
Aut cupit aut metuit, fatis hoc in munere felix.

Latior aft homini campus patet ; Ille, fagaci 175
Ingenio, Artificis dignofçit figna supremi,
Immensum per opus, tot miris fertile, mundum.
Talibus indiciis, rerum dominumque patremque
Ille in vota vocat; Pulcrique imbutus amore
Exemplar fibi divinum proponit, ut inde

160 Possit et ipse fuos imitando effingere mores. . Pulcrius utque nihil, nihil ut diviniùs eft quàm Prospiciens aliis Bonitas, diffusaque late; Illé aliena, fibi putat haud aliena; nec axem Vertitur usque fuum circa, fibi providus uni; # 185. At Patriam, at genus omne bominum,genus omne api

mantům, Ingenti, se diffundens, complectitur Orbe.

Hæc

Hæc stabilivit itern Natura perennia vitæ Jura, hominem per sese inopem cum finxit; ut alter Alterius deposcat opem, et sua quisque vicissim igo. Consilia in medium promat, sermone ministro. Confer cum reliquis etenim viventibus; Ecquid Eft hominis forma magis ad tutamen inerme : Quanta sed huic Virtus et inexpugnabile robur;' Si communis Amor, Gravitas velut, alligat uno Foedere, consociatque inter fe dislita membra ?

Lex igitur, lex hæc animis infculpta, benigno Hæc nutu sancita Dei eft; hanc comprobat ipfa Utilitas ; huc quemque trahit nativa Voluptas.

Quorsum abeunt tamen ifta : Videfne effræna libido, 200. Vel mala consuetudo, vel ipfa infcitia, quantas Dent latè ftrages, hominum pars quantula felix ! Contemplator enim, quà fol oriturve, caditve; Aut loca quæ Boreas, aut quæ tenet ultimus Auster; Perpetuove jacet tellus ubi torrida ab igni: Quanta ibi pauperies et inertia! quanta ferinis Offusa est animis caligo, infanus et error!

2.05

Vix hominis, præter formam, vestigia cernas.

Quid Nos, uberiora Deus quibus ipse Salutis
Lumina dat, ducitque manu, fanctissima custos, 210.
Relligio; ducit, non vi trahit imperiosa ?
Ecce renitentes jubar immortale diemque
Odimus oblatam, commentaque vana tenemus;
Vana Sophiftarum Glofsemata, luce relicta.
His pro quisquiliis heu! digladiamur, ut aris, 215
Impacabiliter: quot cædes inde, cruorque :
Fraternus! Pieta's quot parturit impia facta!

Usque adeo morum vitiofa licentia miscet
Fas omne atque nefas, grassata impunè per orbem.
Illa Gigantea est vis, quæ rescindere coelum

220.
Conatur, montesque imponere montibus audax.
Afpicit hæc, Deus an nequicquam fulmina librat :
Pectora an Humani nihil immortalia tangit?
Afpicit; improperata licèt, sua quemque fequentur
Præmia pro meritis ; neque pana incerta morando eft. ;

Haud equidem humanis dubito quin nunc quoq; rebus Ipse interveniat Deus, et (nè funditus omnis

Notitia

[ocr errors]

230

[ocr errors]
[ocr errors]

- -

[ocr errors]
[ocr errors]

.. 33 Notitia intereat divini Vindicis) edat Per Gentes exempla modis insignia miris.. Parciùs ista tamen; non, ut temeraria fingit Usque superstitio, torquet quæ Numinis iram In quoscunque velit, suaque eripit arma Tonanti.

Nec sum animi ignarus quid mens fibi conscia poslit; Ut neque sit Virtus jam nunc mercede sine ulla, Nec nullas dum vita manet des Improbe pænas ;: 235. Quanquain Homines fallas haud Tetamen effugis Ipfe: Te Diræ ultrices agitant, te Cura remordet Sæva comes, memorique habitat sub pectore Vindex.

Quid tibi fæpe graves cum morbi, debita luxûs Dona, Pthifes lentæ, tormenta et acuta Podagræ; 240. Atque tumens Hydrops, spasmusque, urensq; Marasmus Incubuêre, cohors funesta ? hinc degitur ævi Portio si qua manet crudeli exesa dolore ;

Et quorum in Vita posita eft fpes unica, tædet • Vivendi, mortemque simul cupiuntque timentque. 245.

Sin Horum ad seros aliquis pervenerit annos,
Non habet unde isthoc compenset; nam neque dulces

Carpit,

« הקודםהמשך »