תמונות בעמוד
PDF
ePub

ROM. xiii. I.

9mnit Anima Potefatibussublimioribussu>'dit'ifit.

CO NV E NI M US hodierno die, Fr.itres in Christo Reverendi, Vcrbum Dei, dicturus ego, Vos audituri; quod contra decuit fortasie ab uno aliquo e vencrando hoc comprcsbyterorum cœtu dici, a me audiri. Verum cum id muneris mihi, a viro optimo graviffimoque demandatum, flaruistem non desugere; nihil potius faciendum duxi, quam ut officia civium erga principes, quatenus ea sacris literis tradita sunt ac descripta, vobis exponerem. Ecquis enim in theologia, qua mores spectat, locus seracior atque uberior? Ecquod officii genus honestius sanctiusve? Ecquod argumentum dicendi, auribus Christianis dignius, aut acceptius? quodque cum maiori vel reipublicæ, vel Ecclesiæ emolumento tractari poffit? His præsertim temporibus, quibus opiniones de regum potestate per vim coercenda passim in vulgus spargi, passim ab imperitis arripi videmus; ita ut, si reviviseeret denuo Paulus, non minori nunc studio a nobis, ut opinor, contenderet, quam quo olim Romanis preceperit, ut Omnis enima fotestatibus/ublimioribut Jubdit*sit.

Principes observare, colere, vereri j iisquejusta imperantibus omnino parere, injusta præcipientibus non repugnare; hæc erant, quæ inter præcipua doctrinæ Christiana: Capita, quæ quidem vitæ benc agenda: inscrviient, discipuUs suis tra

dilTe difle constat primos evangelii doctores: idque variis ac gravibus de caulis; adductos scilicet, partim argumenti ipsius pondere atque militate, partim piæsensiane qua dam jam turn impendentium malorum, quibus, veljubente, vel annuente niagistratu, affligendi essent Christiani; quibusque re nimium obniterentur, ne obsisterent, Apostolicis istiusmodi monitis, tanquam fræno aliquo, crant mature cohibendi.

Inter eos, qui Christianas fe addixerant difcip* linæ, non desuere quidam, gente Judæi, qui palam prositerentur, magistratibus Ethnicis nihil quicquam juris esse in populum Dei. Nonnullorum etiam in mentibus inlederat prava quædara 'de libertate evangelica opinio, cujus vi ac virtu to cximi fe plane putabant ab omni imperio humano. His erroribus occurrendum erat; strenue auten totisqne viribus propulfandæ, quæ;Christia.no nomini haud memo impingebantur calumniæ, ob excitatas aliquando iisiin locis, ubi Chrtsti doo trina tum spargi cœperat, turbas atque sedittones. Intererat, inquam, religionis Christianas, .has m?culis, quibus aspergi videretur, elui penitus; has etiam opiniones, utcunque ineptas, ne forte radices altius agerent, ex ho.minum animis eveili. Wirandum itaque non est, si, in hac re rruiltam operam infumerent apostoli; præcipue Petrus, Paulusque, quos ipsos violati aUquando erga ma-, gistratum officii reos esse constabat. Hie quippe fummum Pontisicem (ipsum Reipublicæ JudaJcæ, qua per Romanos licuit, moderatorem'! jam turn de Tribunali jus populo dicentem, convitio kicesserat; Hie fummi Pontisicis famulo, qui prehendendi Christi caufa una cum cætens a domino . \ rniflus

.HiMuscft, vim apertam ihtulerat, auremque gladio amputarat. Cr ,dibile est, hos apostolorumt principes., quod; perperam ab Hlis factum eflet ne forte in excmplum traheretur, præceptis suis sedulo cavifle; tantoque vehementius aliis fuasisie, Be magistratibus non obtemperarent, quanto ipfi

in re insignius peccassent.

Utcunque hæc sint, id fane liquet, quæ ad hoc officii genus pertinent præcepta, non sine impetu quodam atque ardore animi ab ii« proferri. Pauli præsertim, & quand© hoc m argumento versetur* ahius quodammodo rnftrrgit atque se erigit Tox J Orrmis, inquk, *' Anima potestatibus AibHmiori* bus fubdita sit:" Eodemque plane vigore, eodem spiritu, a primo usque ad octavum hujusce ca pit is versienlum decurrit, eadem quasi aposto'Rcæ auctoritatis siducia se effert atque fustentat ipsius oratio. "Non est enim potestus, nit, nisi "a Deo; quæ autem runt, a Deo ordinata sunt. *' Itaque qui resistit potestati, Dei ordination! re** sistit: Qui autem resistunt, ipsi sibi damnationem ** acquirunt. Nam principes non sunt timori "boni operis fed mali: Vis autem non timere "potcstatem? Bonum fae, et habebis laudem ex *' ilia: Dei enim minister est tibi in bonum. Si *•' autem malum feceris, time; non enim sinetr *' caufa gladium portat: Dei enim minister est, '* vindex in iram, ei qui malum agit. Ideo ne'* ceffitate fubditi estote ; non folum propter iram,

fed etiam propter conscientiam. Ideo enim et '* tributa pnestatis; ministri enim Dei sunt, in "hoc i]>fum servientes. Reddite ergo omnibus ** debita i cui tributum, tributum; cui vectigal,

"vectigal;

(

"vectigal; cui timorem, timorem ; cui honorcm, "honorem."

Hæc ut, suis locis disposita ac digesta, ordinc quodani aptius cxplicentur , diipiciamus, primo, Quanam sint illx Poteftate. Suhlimiores, quibus hic parendum efle cdicitur; deinde, §Ui*tenus iis, ex mente Pauli, suhdi oporteat; postea, Quibut ad id adigi Ratiorii'us nos velit apostolus; postremum, ad $>ve, hæc præcepta pertineant.

Sententiam Pauli, his capitibus conclusam, cx ipso Paulo potiffimum cliciemus; additis insuper, quse in eandem rcm postea disseruit Petrus ea, uti videtur, ratione, ut, siquid his Pauli verbis subesse videretur (quod tamen vix simplici

quispiam ac sincera mente præditus dixerit) id ipse et distinctius eflerret, et susius exponeret, et fortius inculearet. Sentio quam hæc exiliter et jejune necesse sit a me dici: Istiusinodi enim sunt, quibus ubertas orationis adhiberi vix potest ; quæque satis ornate ac splendide tractari videntur, si modo ita ea doceri continent, ut liquido poffinC intelligi.

I. Ut itaque sensim, et quibusdam quasi gradihus, ad apostoli sententiam perveniatur, id primo sixum ratumque sit,quod de ,?»wa.i«,t vmfix*"*"* hie dicitur, potestatem " in concerto, non in abstracto sumptam (uti loquuntur scolastici) spectare; ad eos quippe, qui cum imperio aliis prasunt, ron ad ipsum imperii ju* reserri. "Omnis anima "potestatibus sublimioribus subdita sit," id est, iis qui legitima potestate sunt præditi, quique deinceps principes, et ministri dci in bonum, et scelerum Vindices iu iram dicuntur; quibusque

tributura

« הקודםהמשך »